Wizualizacja

Wprowadzony przestrzenny układ prętowy jest wyświetlany na monitorze
w rzutowaniu perspektywicznym lub równoległym. Jeśli tryb wprowadzania danych jest wyłączony lub jesteśmy w trybie wprowadzania danych  operationMode3D_16 Miedzy węzłami, to układ można dowolnie obracać za pomocą myszki. Wciskając i trzymając lewy przycisk myszki, a następnie przesuwając ją, powodujemy, że układ obraca się  i można obejrzeć go z dowolnej strony.

Alternatywnym sposobem zmiany obrotu układu, dostępnym we wszystkich trybach wprowadzania danych i ich edycji, jest wciskanie przycisków ze strzałkami przedstawionymi na rysunku.

 

Snap1

Rys. 3.16 Przyciski do obracania oraz blokowania układu i podglądu

2D przekroju

 

Przyciski te obracają układ do jednej z płaszczyzn głównych w następujący sposób: patrząc na układ np. z prawej strony (kierunek, z którego obserwowany jest układ, jest wyświetlany w lewym górnym rogu okna edycyjnego)
i wciskając strzałkę powodujemy, że skierowana w prawo kamera przemieści się tak, aby obserwować układ z tyłu. Natomiast po wciśnięciu strzałki skierowanej w lewo układ byłby obserwowany z przodu. Używając przycisków ze strzałkami, wywołujemy zmianę obrotu układu względem aktualnego położenia. Aby ustawić układ od razu w określonym położeniu, należy wybrać odpowiedni widok z menu górnego Widok. Analogicznie jak strzałki na dolnym pasku pomocy graficznych, działają w programie kursory kierunku umieszczone na klawiaturze.

 

Obok dolnych strzałek przełączających widoki główne ekranu, umieszczono dodatkowy przycisk włączania/wyłączania blokady ustawienia położenia aktualnego widoku. Opcja ta może być bardzo istotna w przypadku wprowadzania prętów w opcji tylko między istniejącymi węzłami (blokuje przypadkowe poruszenie ekranu podczas rysowania pręta). Działanie blokady widoczne jest w postaci symbolu kłódki w prawym górnym rogu ekranu roboczego.

Z lewej strony strzałek umieszczono przycisk włączania podglądu 2D przekroju podczas wprowadzania elementu do układu. Działanie funkcji widoczne jest w postaci odpowiedniego symbolu w prawym górnym rogu ekranu roboczego.

 

Poza obrotem układu można także regulować jego położenie na ekranie.
Dokonuje się tego wciskając i trzymając prawy przycisk myszki, a następnie przesuwając ją.

 

Suwaki znajdujące się na dole okna głównego programu służą do regulacji powiększenia oraz kąta widzenia kamery. Funkcję regulacji powiększenia można też realizować bezpośrednio za pomocą rolki na myszce. Ponieważ zakres powiększania układu jest ograniczony i podczas edycji dużych projektów może być niewystarczający, w programie pod suwakiem powiększenia dołożono znacznik Zmiany zakresu powiększenia. Jego zaznaczenie spowoduje płynne zwiększenie dostępnego powiększenia układu. Funkcję tę można wykorzystać przy edycji złożonych struktur prętowych. Może ona dla szczególnie złożonych układów prowadzić do pewnego „zagubienia” użytkownika, dlatego też w każdej chwili można ją wyłączyć i ponownie przywrócić typowy zakres powiększeń.

 

Snap2

Rys. 3.17 Parametry kamery

 

Po ustawieniu kąta widzenia kamery na zero stopni układ jest przedstawiany
w rzutowaniu równoległym.